خوانسار، سرزمین چشمه‌های جاری

یک اصفهان شناس گفت: کلمه‌ای که به عنوان “خوانسار” مرکب شده است از دو بخش “خوان” و “سار” تشکیل شده است که محققان جغرافیای تاریخی معتقدند “خوان” به معنای “چشمه”و “سار” به معنای “کثرت و فراوانی” است.

محمدحسین ریاحی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا- منطقه اصفهان در خصوص وجه تسمیه شهرستان خوانسار و جایگاه تاریخی آن در کشور، اظهار کرد: یکی از شهرهای تاریخی و دارای اهمیت از نظر جغرافیای تاریخی در استان اصفهان، شهر خوانسار است. این شهر یکی از شهرهایی است که توانسته در منطقه اصفهان در طول یک تاریخ طولانی بدرخشد. 

وی افزود: خوانسار دارای آب و هوای کوهستانی با تابستان‌های معتدل است و به لحاظ کوهستانی بودن، منابع آب آن به شکل چشمه‌های متعدد در داخل شهر جاری است که همه ساله گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند.

این اصفهان شناس در خصوص وجه‌تسمیه این شهر، گفت: کلمه‌ای که به عنوان “خوانسار” مرکب شده است از دو بخش “خوان” و “سار” تشکیل شده است که محققان جغرافیای تاریخی معتقدند “خوان” به معنای “چشمه”و “سار” به معنای “کثرت و فراوانی” است. به همین جهت این شهر را به دلیل چشمه‌های متعدد و ویژگی‌های دیگری که اشاره شد خوانسار نام داده‌اند.

ریاحی ادامه داد: علی‌اکبر دهخدا در لغت نامه معروفش، خوانسار را “جام سرسبز” معنا کرده است. آن چیزی که ما به دست می‌آوریم این است که خوانسار مکانی است که قبل از اسلام هم پر رونق بوده است. در این شهر آتشکده‌های زیادی وجود داشته و گویش خوانساری در دوران ایران باستان ریشه در زبان پهلوی ساسانی دارد. 

وی گفت: در زمان صفویه شخصیت بزرگی مانند “آقا حسین خوانساری” را داریم که به او لقب استاد “الکلّ فی الکلّ” داده‌اند. همان‌طور که به خواجه نصیر لقب استاد بشر داده‌اند به آقا حسین خوانساری هم این لقب را داده‌اند و این شخصیت بسیار مورد تعریف پادشاهان صفوی بود.

این اصفهان شناس گفت: پسر او آقا جمال خوانساری نیز آثار متعددی دارد. نقش علمای خوانسار نیز در مبارزه با استعمار برجسته بوده است. یکی از این شخصیت‌ها مرحوم “سید احمد خوانساری” است که در تهران منشأ تلاش‌های زیادی در دهه‌های گذشته بود و از مراجع بزرگ علمی و معنوی به حساب می‌آمد.

ریاحی افزود: بنابراین می‌توانیم بگوییم خوانسار در تاریخ و فرهنگ ایران تأثیرگذار بوده است. این شهر موسیقیدان‌ها و خوشنویسان بزرگی مانند “کابلی خوانساری” را داشته است. بقعه باباترک، امام‌زاده احمد، مدرسه علمیه مریم بیگم صفوی، مسجد جامع و قبرستان تاریخی خوانسار و بقعه پیرجلال الدین و مقبره حلیمه و نرگس و پل ساسان از جمله آثار تاریخی و نمادهای فرهنگی خوانسار هستند.

وی خاطرنشان کرد: در گذشته اقوام و عشیره‌های مختلفی در خوانسار زندگی می‌کردند. یهودیان زیادی در این شهر بودند که از خوانسار مهاجرت کردند. همچنین خانواده‌های خوانساری اصفهان مانند موسوی خوانساری، و روضاتی‌های چهارسوق، اصالتاً از شهر خوانسار هستند. 

این اصفهان شناس تصریح کرد: آن چیزی که مسلم است و بر طبق آثار تاریخی، سابقه تاریخی خوانسار به زمان ساسانیان و حتی قبل از آن بر می‌گردد. با توجه به طبیعت خاص و باغ‌های زیادی که داشته است خوانسار همیشه مورد توجه بوده است. عسل و گز خوانسار که امروز معروف است دلالت بر فراورده‌های طبیعی خاصی دارد که در خوانسار وجود دارند. 

ریاحی خاطرنشان کرد: در کوهستان‌های اطراف خوانسار از گیاهان، داروهای خاصی ساخته می‌شود که هنوز هم مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد و جنبه صادراتی دارد. آنچه مسلم است و با توجه به مهاجرت‌هایی که به خوانسار می‌شده، قبل از اسلام هم این سرزمین بسیار آباد بوده است/ ایسنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *